یاسقای دشت کربلا

جمال حق ز سر تا پاست عباس

به یکتایی قسم یکتاست عباس

شب عشاق را تا صبح محشر

چراغ روشن دلهاست عباس

اگرچه زاده ی ام البنین است

ولی که مادرش زهراست عباس

علم در دستو مشک اب بر دوش

که هم سرداروهم سقاست عباس

بنازم غیرت وعشق و وفارا

که عطشان برلب دریاست عباس

هنوزاز تشنه کامان شرمگین است

از آن در علقمه تنهاست عباس

نه در دنیابودباب الحوائج

شفیع خلق درعقباست عباس

سراسر صحنه های کربلا را

به هرسو بنگری پیداست عباس

شفیعان چون به محشر روی آرند

بریده دست او همراه دارند

مسافر آسمون...